Κάθε βράδυ κλειδώνω τις πόρτες και αφήνω ανοιχτά τα παράθυρα γιατί πάντα μπαίνεις στη ζωή μου ανορθόδοξα και τα αφήνω ανοιχτά γιατί τις νύχτες που κοιμάμαι νομίζω πως ξυπνάω και γίνομαι γάτος και οι γάτοι μπαινοβγαίνουν κι αυτοί ανορθόδοξα.
Κι απ' τα ανοιχτά παράθυρα μπαίνουν μέσα διαλύσεις με οξειδωμένο θειάφι, τράπουλες, φύλλα καρό και τζόκερ με κλειδιά.
Όποτε περιμένω να μπεις απ' τα παράθυρα το μυαλό μου γίνεται παράνομο και τα μάτια μου παθαίνουν πάρκινσον.
Μπορούσα να σε αγνοήσω όπως έκανα μέχρι τα εικοσιτόσα μου.
Δύσκολα μπορούσα να σε αγνοήσω γιατί όταν δεν έμπαινες από τα παράθυρα, με το που άνοιγα το μάτι μου το κάτω μου βλέφαρο χτυπούσε στο πεζοδρόμιο και το πάνω στο ταβάνι αλλά κι όταν έμπαινες εγώ σου είπα γινόμουν γάτος κι έφευγα.
Δε μπορώ να σε αγνοήσω.
Πάντα με ξετρυπώνεις από παντού,
κι όταν αλητεύω κι όταν γίνομαι αρχιτέκτονας.
(Είμαι σαν την μπλανς ντιμπουά. Αλλά όπως θα ήταν σε βιβλίο του τομ ρόμπινς ή σε επτάστιχο του ελύτη.)
http://esslin-esslin-eisai-edo.blogspot.com/2011/06/blog-post_18.html
Κι απ' τα ανοιχτά παράθυρα μπαίνουν μέσα διαλύσεις με οξειδωμένο θειάφι, τράπουλες, φύλλα καρό και τζόκερ με κλειδιά.
Όποτε περιμένω να μπεις απ' τα παράθυρα το μυαλό μου γίνεται παράνομο και τα μάτια μου παθαίνουν πάρκινσον.
Μπορούσα να σε αγνοήσω όπως έκανα μέχρι τα εικοσιτόσα μου.
Δύσκολα μπορούσα να σε αγνοήσω γιατί όταν δεν έμπαινες από τα παράθυρα, με το που άνοιγα το μάτι μου το κάτω μου βλέφαρο χτυπούσε στο πεζοδρόμιο και το πάνω στο ταβάνι αλλά κι όταν έμπαινες εγώ σου είπα γινόμουν γάτος κι έφευγα.
Δε μπορώ να σε αγνοήσω.
Πάντα με ξετρυπώνεις από παντού,
κι όταν αλητεύω κι όταν γίνομαι αρχιτέκτονας.
(Είμαι σαν την μπλανς ντιμπουά. Αλλά όπως θα ήταν σε βιβλίο του τομ ρόμπινς ή σε επτάστιχο του ελύτη.)
http://esslin-esslin-eisai-edo.blogspot.com/2011/06/blog-post_18.html
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου